شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷

کریپتو کارنسی (ارز رمز نگاری شده) چیست؟

مقالات

Cryptocurrency یک ارز دیجیتال یا مجازی است که به عنوان وسیله ای برای مبادله طراحی شده است. این روش رمزنگاری برای تأیید معاملات و نیز کنترل واحدهای جدید از رمزنگاری خاص استفاده می کند. اساسا، رمزنگاری ارزها ورودی های محدودی در یک پایگاه داده است که هیچ کس نمی تواند آنرا تغییر دهد مگر اینکه شرایط خاصی ایجاد شود.

پیش تر تلاش های زیادی برای ایجاد یک ارز دیجیتال در طول دهه ۹۰ میلادی انجام شد. سیستم هایی مانند Flooz، Beenz و DigiCash در بازار ظهور پیدا کردند، اما محکوم به شکست شدند. دلایل مختلفی برای شکست های آنها وجود داشت، مانند تقلب، مشکلات مالی و حتی اصطکاک بین کارکنان شرکت ها و کارفرمایانشان. تمام این سیستم ها یک رویکرد شخص ثالث مورد اعتماد را استفاده می کردند، به این معنی که شرکت هایی که پشت سر آنها بودند، معاملات را تضمین کرده و تسهیل می کردند. با توجه به شکست این شرکت ها، ایجاد یک سیستم نقدی دیجیتال برای مدت طولانی به فراموشی سپرده شد.

یکی از مهمترین مشکلات که هر پرداخت شبکه ای باید آنرا حل کند پرداختهای دوبرابری است. راه حل سنتی یک شخص ثالث مورد اعتماد بود – یک سرور مرکزی – که سوابق مربوط به تعادل و معاملات را حفظ می کرد. با این حال، این روش همیشه کنترل منابع مالی شما و با تمام جزئیات شخصی شما را در اختیار داشت.

سپس، در اوایل سال ۲۰۰۹، یک برنامه نویس ناشناس یا گروهی از برنامه نویسان تحت نام ساتوشی ناکاموتوBitcoinرا معرفی کرد. ساتوشیآن را به عنوان یک سیستم پول نقد الکترونیک همتا به همتا(Peer To Peer) معرفی کرد.سیستمی که کاملا غیر متمرکز است، به این معنی که هیچ سرویس دهنده ای وجود ندارد و هیچ کنترل مرکزی وجود ندارد. این مفهوم شباهت زیادی به شبکه های همتا به همتا برای به اشتراک گذاری فایل دارد. در یک شبکه متمرکز مانند بیت کوین، هر کاربر باید خود این کار را انجام دهد. این کار از طریق Blockchain انجام می شود – یک لایحه عمومی از تمام معامله ای است که در شبکه اتفاق افتاده است و برای همه قابل دسترس است-. بنابراین، هر کس در شبکه می تواند تعادل هر حساب را ببینید و انجام معاملات را به طور واضح زیر نظر بگیرد_یک دفتر کل که همه به آن دسترسی دارند_.

هر تراکنش یک فایل است که شامل کلیدهای عمومی فرستنده و گیرنده (آدرس های کیف پول) و مقدار سکه منتقل شده است. معامله نیز باید توسط فرستنده با کلید خصوصی خود امضا شود. همه این فقط رمزنگاری اولیه است. در نهایت، معامله در شبکه پخش می شود، اما برای اولین بار باید تایید شود.

در یک شبکه cryptocurrency، تنها ماینرها می توانند با حل پازل رمزنگاری، معاملات را تایید کنند. کار آنها انجام معاملات، علامت گذاری و گسترش رمز ارزها در سراسر شبکه است. پس از آن هر گره(Node) از شبکه آن را به پایگاه داده اضافه می کند. هنگامی که معامله تایید می شود غیر قابل برگشت می شود وماینر پاداش را به همراه هزینه های معامله دریافت می کند.

اساسا، هر شبکه رمزنگاری مجازی بر اساس توافق مطلق همه شرکت کنندگان در مورد مشروعیت توازن و معاملات است. اگر گره های شبکه بالانس نباشند، سیستم اساسا شکست خواهد خورد. با این حال، بسیاری از قوانین پیش ساخته شده و برنامه ریزی شده در شبکه وجود دارد که مانع از این اتفاق می شود.

در کریپتو کارنسیها  -ارز دیجیتال – فرایند انطباق با رمزنگاری قوی تضمین شده است. این موضوع مفهوم وجود یک شخص یا سیستم ثالث _سرور مرکزی_ واعتماد کورکورانه را به طور کامل از میان برده است.

در گذشته نه چندان دور پیدا کردن یک تاجر که رمز ارزها را قبول می کرد، بسیار دشوار و تقریبا غیر ممکن بود. با این حال، امروزه وضعیت کاملا متفاوت است.

تعداد زیادی از بازرگانان Bitcoinرا به عنوان فرم پرداخت می پذیرند. از خرده فروشان ارز دیجیتال عظیم آنلاین مانند Overstock و Newegg تا مغازه ها، کافه ها و رستوران های کوچک.بیت کوین و یا به صورت کلی ارزهای دیجیتال می توانند برای پرداخت هزینه برای هتل ها، پروازهای، جواهرات، برنامه ها، قطعات کامپیوتر و حتی یک مدرک دانشگاهی استفاده شوند.

دیگر ارزهای دیجیتال مانند Litecoin، Ripple، Ethereum و غیره هنوز به طور گسترده ای پذیرفته نشده اند. هر چند که اوضاع در حال تغییر است، به طور مثال شرکت اپل حداقل ۱۰ نوع ارز رمزنگاری مختلف به عنوان یک فرم پرداخت قابل قبول در “اپ استور”، را مجاز می داند.

البته، کاربران ارزهای رمز نگاری شده غیراز بیت کوینهمیشه می توانند سکه خود را بهبیت کوینتبدیل کنند. علاوه بر این، کارت هدیه فروش وب سایت هایی مانند Gift Off وجود دارد که تقریبا ۲۰ رمزنگاری متفاوت را می پذیرد. از طریق کارت های هدیه، شما اساسا می توانید هر چیزی را با یک ارز رمزنگاری خریداری کنید.

در حال حاضر بازارهایی مانندBitifyوOpenBazaarوجود دارد که تنها رمزنگاری ارز را دریافت می کنند.

در ادامه با تعدادی از معروفترین ارز دیجیتال به صورت اجمالی آشنا می شویم.

 

Bitcoin:اولین ارز رمز نگاری شده مبتنی بر بلاک چین(شبکه غیر متمرکز).

Ethereum:یک ارز قابل برنامه ریزی کامل تورینگ است که به توسعه دهندگان امکان می دهد برنامه های کاربردی و تکنولوژی های مختلف توزیع شده را که باBitcoinکار نمی کنند، ایجاد کند.

Ripple :برخلاف اکثر رمزنگاری ها، ازBlockchainبرای معاملات استفاده نمی کند. در عوض، یک فرایند اجماع تکراری اجرا می شود که باعث می شود که سریع تر از بیت کوین باشد اما بیشتر در خطر تهاجم هکرها قرار دارد.

Bitcoin Cash  :یک فورک بیت کوین است که توسط بزرگترین شرکت استخراج بیتکوین و تولید کننده تراشه های ماینینگBitcoin ASIC پشتیبانی می شود. این رمز ارز جز ۵ ارز برتر رمز نگاری شده می باشد.

Litecoin :که با قصد “نقره دیجیتال” در مقایسه باBitcoin “طلا دیجیتال” ساخته شده است، این ارز هم یک فورک از بیت کوین است، اما بر خلاف سلف خود، می تواند بلوک ها را چهار برابر سریعتر تولید کند و تعداد سکه ها در این ارز ۸۴ میلیون عدد جهت استخراج تعریف شده است.

NEO:این شبکه قراردادی هوشمند است که اجازه می دهد تا انواع قراردادهای مالی و برنامه های توزیع شده شخص ثالث را در بالای آن توسعه دهد. این ارز بسیار شبیه به Ethereum است ، اما در چین توسعه یافته است، که به طور بالقوه می تواند به دلیل بهبود ارتباط با تنظیم کننده های چینی و کسب و کارهای محلی، مزایایی به همراه داشته باشد.

Dash:این یک شبکه دو لایه است. نخستین مرحله ماینرهایی است که شبکه را امن کرده و معاملات را ضبط می کنند، در حالی که دوم شاملmasternodesاست که معاملات رله را فعال می کند و از نوع InstantSend و PrivateSend نوع تراکنش را فعال می کند. طور قابل توجهی سریعتر از بیت کوین است.

Qtum:از ادغام تکنولوژی هایBitcoinوEthereumاست که برنامه های تجاری ارز دیجیتال را هدف قرار می دهد.

Monero:با قابلیت  انجام خصوصی معاملات و یکی از فعال ترین جوامع حوزه کریپتو است که رعایت و حفظ حریم خصوصی محور اصلی ایجاد این ارز است.

اشتراک گذاری این مطلب

مطالب مرتبط